.

.
.

Sunday, March 29, 2015

முல்லை - பாகம் 4


வீரய்யா கங்காணி தமது வாலிப பருவத்திலேயே மனைவியை பறிகொடுத்தவர். அவர் மகள் கண்ணம்மாவே தனது உலகம் என மறுமணத்தை மனதில் நினைக்காது மகளுக்காகவே வாழ்ந்தவர். அந்த மகளுக்கு சிறப்பாக மணமுடித்து பேரனையும் அள்ளிக் கொஞ்சி புளங்காகிதமடைந்தார். தன் வாழ்க்கை குறிக்கோள்  நிறைவேறிய மகிழ்ச்சியில், நிம்மதியாக தனது வாழ்நாட்களைக் கழித்து ஒருநாள் நித்திரையிலேயே இறைவனடி எய்தினார்.


தாய்க்குத் தாயாகவும் தந்தைக்குத் தந்தையாகவும், கண்ணை இமை காப்பது போல் தன்னைக் காப்பாற்றி வள‌ர்த்த தந்தையின் மறைவு கண்ணம்மாவை மிகவும் பாதித்தது. தந்தையின் பிரிவைத் தாளாது அழுது புலம்பினாள், கண்ணீர் விட்டுக் கதறினாள்.

மகனின் நிலையிலிருந்து அவரின் இறுதிப் பயணத்தை நிறைவேற்றினான் சாரங்கன். கலங்கிய கண்ணம்மாவுக்கு ஆறுதல் அளித்துத் தேற்றினான்.

வருத்தம் தோய்ந்த வாழ்க்கை சில காலம் கழித்து இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பியது. அவ்வேளையில் சாரங்கனுக்கு அயலூரிலிருந்த தமக்கையிடமிருந்து உடனடியாக ஊருக்குத்திரும்பும்படி அவசரத் தந்தி வந்தது.

சாரங்கனின் தமக்கை சாவித்திரி இளவயதிலேயே தாய் தந்தையை இழந்த சாரங்கனை தாயின் நிலையிலிருந்து வளர்த்து, படிக்கவைத்து ஆளாக்கியவள். சாரங்கனின் மேல் உயிரையே வைத்திருந்தவள்.

சாரங்கன் உடனே தனது தமக்கையைக் காண  புறப்பட்டான். கைக்குழந்தை வைத்திருந்த கண்ணம்மாவிடம் உடனே திரும்பிவிடுவேன் என வாக்களித்து விடைபெற்றான்.

சாரங்கனுக்காக வழிமேல் விழிவைத்துக் காத்திருந்தாள் கண்ணம்மா. நாட்கள் நகர்ந்து வாரங்களாகின, சாரங்கன் வீடு திரும்பவில்லை. கண்ணம்மாவின் கவலை எல்லை மீறியது. நாமே தேடிச் செல்வோம் என மனதுள் முடிவெடுத்திருந்த தருண‌த்தில், விசனத்துடன் வீடு திரும்பினான் சாரங்கன்.

அளவற்ற ஆன‌ந்தத்துடன் சாரங்கனைக் காண ஓடோடி வந்த கண்ணம்மா. அவனைக் கண்டதும் கண்களில் கண்ணீர் பெருகெடுக்க அதிர்ச்சியில் வாயடைத்துப்போய் நின்றாள்.....!  



     

No comments: