.

.
.

Tuesday, October 27, 2015

முல்லை (15)




ஆச்சிக்கு அஞ்சலி



சிறந்த நகைச்சுவை நடிப்பாலும், குண‌ச்சித்திர கதாபாத்திரங்களாலும்,  இனிய குரலில் பாடிய பாடல்களாலும் சினிமா ரசிகர்கள் மனதில் நீங்கா இடம்பிடித்தவர் ஆச்சி மனோரமா அவர்கள்.  "கொஞ்சும் குமரி"யில் கதாநாயகியாக நடித்து, தமது திறன்மிகுந்த நடிப்பால் 1,300 படங்களில் நடித்து 'கின்னஸ்' சாதனை" புரிந்த ஆச்சியின் மறைவு மிகவும் மன‌வேதனையளிக்கின்றது. அன்னாருக்கு நமது கண்ணீர் அஞ்சலி சமர்ப்பணம். 




$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

நதியாக நீயும் இருந்தாலே நானும்

நீயிருக்கும் தூரம் வரை கரையாகிறேன்
இரவாக நீயும் நிலவாக நானும்
நீயிருக்கும் நேரம் வரை உயிர் வாழ்கிறேன்
முதல் நாள் என் மனதில் விதையாய் நீ இருந்தாய்
மறு நாள் பார்க்கையிலே வனமாய் மாறி விட்டாய்
நாடித்துடிப்போடு நடமாடி நீ வாழ்கிறாய்
நெஞ்சில் நீ வாழ்கிறாய்

(கவிஞர் பா.விஜய்)


முல்லை வீட்டில் விக்ஷேசம். முல்லையை பெண்பார்க்க வரப்போகிறார்கள். அப்படியே நிச்சயதார்த்தமும் நடப்பதாக முடிவாகியது. அதற்கு முதல் நாளிலிருந்தே முல்லையின் தாய் அஞ்சலையை பதற்றம் பற்றிக்கொண்டது. கருக்கலிலேயே கண‌வரை எழுப்பி மார்க்கெட்டுக்கு வேண்டியதை வாங்கிவர அனுப்பினார்.

குறிப்பிட்ட நாள‌ன்று வாசல் தெளித்து, வண்ணக்கலவைகளால் அழகானதொரு ரங்கோலி கோலத்தை வாசலில் வரைந்தார். வீட்டிற்கே புதுக்கலை பிறந்ததைக் கண்டுவிட்ட மகிழ்ச்சியில் மன நிறைவோடு வீட்டினுள் சென்றார். முல்லை இன்னும் போர்வையை இழுத்து மூடிக்கொண்டு உற‌ங்கிக்கொண்டிருந்தாள், இன்று அவளுக்கு விடுப்பு. அவளை எழுப்பி பிரச்சனை வள‌ர்க்காமல் சமையலறைக்குச் சென்று அன்றைய சமையல் வேலைகளை ஆரம்பித்தார் அவள் அம்மா.

சுத்தமான பசு நெய்யில் பொறிந்த முந்திரி, திராட்சைகளோடு மண‌க்க மண‌க்க கேசரி தயார் செய்து வைத்தார். அதன் பின்னர் வடை, பாயாசத்துடன் சமையல் வேலை ஆரம்பமானது. சமையல் மணம் வீடெங்கும் வலம் வர ஆரம்பித்தது. அஞ்சலை அயராது மும்முரமாய் வேலை செய்தார், அவருக்கு அப்போதிருந்த மகிழ்ச்சியில் 20 வயது குறைந்துவிட்டது போல் உணர்ந்தார்.

சமையலறை அமர்க்களப்பட்டதைப்போலவே வாசலில் ஆறுமுகம் மேற்பார்வையில் கூடாரம் அமைத்து, மேசை, நாற்காலிகள் அடுக்கி தேவை நடக்கும் வீடு என ஊருக்கு உண‌ர்த்தும் வண்ணம் செயல்கள் அங்கே அரங்கேறிக்கொண்டிருந்தன.

ஒருவர் பின் ஒருவராக, உற‌வுகளும், நட்புகளும் வீட்டை நிறைக்க ஆரம்பித்தனர். முல்லை இந்த ஆரவாரம் எதிலும் அதிகம் அக்கரை காட்டாமல் அமைதியாய் இருந்தாள். அவள் தோழியரில் சிலர் அவளைப் பிடித்து வைத்து கைகளிலும், கால்களிலும் அழகழகாய் மருதாணிக் கோலங்கள் வரைய ஆரம்பித்தனர். முல்லையின் கைககளிலும், கால்களிலும் ஆண்பிள்ளைபோல் சற்றே அடர்ந்திருந்த உரோமங்களைக் காட்டி அவள் தோழியர் அவளை பகடி செய்து மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தனர். முல்லைக்கு கோபம் பீரிட, அவர்களை உறுத்துப்பார்க்க அதையும் சிரிப்பாக்கி ஆரவாரமாக்கினர் அந்தப் பெண்கள்.

பெண் அலங்காரம் துவங்கியது, சம்கிகள் நிறைந்த பள‌பளப்பான‌ ஊதா நிற சேலை, சிவப்புக் கரையுடன், அதற்கேற்ற சிவப்பு நிற இரவிக்கை அணிவித்து, தலையலங்காரம், முகத்துக்கு முகப்பூச்சு, கண் மை, உதட்டுச் சாயம், நெற்றியில் திலகமிட்டு, நிறைய ஆபரண‌ங்கள் அணிவித்து மணப்பெண் போலவே முல்லையை அலங்கரித்து மகிழ்ந்தனர் அவள் தோழியர். பார்வைக்கு மிகவும் அழகாக காட்சியளித்தாள் முல்லை.

எப்பொழுதும் அமைதி நிறைந்த அந்த வீடு அன்று சிரிப்பொலிகளும், பேச்சுக்குரல்களும் நிறைந்து கலகலப்பாய் காட்சியளித்தது.

பெண்கள் பல வண்ண சேலை, பாவாடை தாவணி அணிந்து வலம் வர  அழகிய வண்ணத்துப்பூச்சிகள் நிறைந்த நந்தவனம்போல் ஒளியும், ஒலியும் கலந்து உற‌வாட‌  மகிழ்ச்சியில் நிறைந்து மிளிர்ந்தது வீடு.

அன்று பொழுதோடு மழையும் பொழிய ஆரம்பித்தது. சொல்லி வைத்த‌து போல் மாப்பிள்ளை வீட்டார் வந்து இற‌ங்கினர். மாப்பிள்ளையை அனைத்துக் கண்களும் ஆவலோடு தேட ஆரம்பித்தன. செல்வச் செழிப்பு நிறைந்த மாப்பிள்ளை அழகாகவே கட்சியளித்தான். சராசரிக்கும் சற்று உயரமாய், சந்தண நிற‌த்தோடு, நிறைந்த கேசமும், சிரித்த முகமுமாய். அவன் நிறத்திற்கு எடுப்பான கருஞ்சிவப்பு சட்டையும், வெளீர் பாண்ட்டுமாய். கழுத்தில் மெல்லிய செயின், ஒவ்வொரு கையிலும் ஒரு மோதிரம், கண்களை மறைத்த குளிர்ச்சிக்கண்ணாடி சகிதமாய் சூப்பர் எனச் சொல்லத்தக்கவிதத்தில் அனைவர் கவனத்தையும் கவர்ந்தான் மாப்பிள்ளை.

அங்கே கூடியிருந்த பல பெண்களுக்கும்,  மாப்பிள்ளையைக் கண்டவுடன் முல்லையின் மேல் பொறாமையே ஏற்பட்டுவிட்டது. ஆண்பிள்ளைபோல் திரிபவள், அழகாய் உடுத்திக்கொள்ளக்கூட மாட்டாள். ஒப்பனையும் செய்யாதவள், இவளுக்கு வந்த வாழ்க்கையைப் பார் என உள்ளுக்குள் பொருமினர். அது பலரின் கண்களில் ஸ்பக்ஷ்டமாகத் தெரிய ஆரம்பித்து. பொய்யாகவா பாடின‌ர்  "உள்ளத்தின் கதவுகள் கண்களடா "என்று, வார்த்தைகள் உதிர்க்க மறுக்கும் அல்லது மறைக்கும் அன்பு, காதல் போன்ற உண‌ர்வுகளோடு பல சமயங்களில் வெளியே தெரியக் கூடாது என்று மனம் நினைக்கும் கோபம், துவேக்ஷம், பொறாமை போன்ற உண‌ர்வுகளும் கண்வழியே பிறர் கவனத்திற்கு எட்டிவிடுகிறது.

மாப்பிள்ளையின் தந்தையும் முல்லையின் தாய்மாமனுமாகிய வேலு அவளின் தாயை ஒத்த சாயலில் அவரைப்போலவே அமைதியாகக் காட்சியளித்தார். மாப்பிள்ளையின் தாய் மாதவி பணக்காரி என்பதை அடையாளம் காட்டும் விதமாய் எடுப்பாய் சேலையணிந்து, நடமாடும் நகைக்கடைபோல் காட்சியளித்தாள். சீர்வரிசைகள் அணிவகுத்து வந்து நடுக்கூடத்தை நிறைத்தன‌.

பெண்பார்க்கும் படலம் இனிதாய் நிறைவேறியது, தொடர்ந்த விருந்திற்கு நடுவே பெண்ணும், மாப்பிள்ளையும் தனியாய் பேசுவதற்கு நேரமும், இடமும் ஒதுக்கப்பட்டது.

தனிமையில் சந்தித்த முல்லையிடம், கனிவாக பேசினான் மாப்பிள்ளை. அவனுக்கு ஆம், இல்லை என சுருகமான பதில்களை தந்துகொன்டிருந்தாள் முல்லை. பேச்சின் நடுவே சிரிப்பு மாறாமல் தன் பாக்கெட்டிலிருந்து ஒரு மடித்த கடிதத்தை வெளியே எடுத்து வைத்தான். பார் முல்லை, உன்னைப் பற்றி எனக்கு அவதூறு கடிதம் வந்திருக்கு, என அதை நம்பாதவனாய் விளையாட்டாய் கூறினாலும், அவள் முகத்தை கூர்ந்து நோக்கினான்.

"அதை நான்தான் அனுப்பினேன்" அமைதியாய் முல்லை கூற அதிர்ச்சியுடன் ஆயிரமாயிரம் கேள்விக்கணைகளை கண்களில் தேக்கியவாறு அவளை ஏறிட்டான் அந்த அழகான மாப்பிள்ளை.....!










 












 










Monday, October 12, 2015

முல்லை 14

காதலி அருமை பிரிவில் 
மனைவியின் அருமை மறைவில்
நீரின் அருமை அறிவாய் கோடையிலே
வெட்கம் வந்தால் உறையும் 
விரல்கள் தொட்டால் உருகும்
நீரும் பெண்ணும் ஒன்று வாடையிலே
தண்ணீர் குடத்தில் பிறக்கிறோம் 
தண்ணீர் கரையில் முடிக்கிறோம்......

(கவிப்பேரரசு வைரமுத்து)



சராசரி மாந்தர்களின் வாழ்வில் உற‌வும் பிரிவும், வாழ்வில் வரும் வரவு செலவு கணக்கைப்போல, வருவதும் தெரிவதில்லை, போவதும் புரிவதில்லை. பலர் வாழ்க்கைத் துணையைப் பிரிந்த சில காலங்களிலேயே அவர்களை மறந்து இன்னொருவருடன் புதிய வாழ்வை ஆரம்பித்து சகஜ வாழ்வுக்கு திரும்பிவிடுகின்ற‌னர். ஆனால் ஆழமான அன்பும், அழுத்தமான உணர்வுகளும் கொன்ட ஒரு சில இதயங்கள் மட்டும் கடந்ததை மறவாது மனதில் இருத்திக்கொன்டு சோகத்தில் சுகங்கண்டு வாழ் நாட்களை நகர்த்துகின்றன, சங்கரின் நிலை இரண்டாவது.
  
காலங்கள் கடந்த பின்னரும், வானம் நிறைக்கும் மேகத்திரள்களாய் சங்கரின் மனசெங்கும் குவிந்து குவிந்து நிறைந்து, மறைந்தன‌ சந்திராவின் நினைவுகள்.

குழந்தைப்பருவத்தில் தாயின் மறைவும், நடுத்தர‌வயதில் மனைவியின் மறைவும், மனிதனுக்கு மாபெரும் இழப்பு என்பது எத்தனை வல்லமை பொருந்திய வார்த்தைகள்! குழந்தைப்பருவம் விபரம் அறியாதது, ஆனால் வாலிபப் பருவம்? வாழ்வை இனிதாய் துய்த்துக்கொன்டிருக்கும் சமயத்தில் தன் அனுமதியின்றி தன் மகிழ்ச்சியைத் தன்னிடமிருந்து பறித்துக்கொன்டு வேதனையையும், வெறுமையையும் தனக்கு பரிசாகத் தந்த விதியை நொந்தவாறு நகரும் வாழ்க்கை. ஆசை மனைவியின் அகாலமரண‌ம் ஈடு செய்ய முடியாத இழப்பல்லவா? அவள் நினைவு வரும்போதெல்லாம், அவளின் அந்தச் செயலுக்கு காரணம் தேடி கலங்கும் மனது, உண்மையை இன்னும் அவன் அறியவில்லை, அதை அறிந்த முல்லையும், கண்ணம்மாவும் அது குறித்து அவனிடம் மூச்சுக்கூட விடவில்லை. 

பசையுள்ள சங்கரை மணமுடிக்க பல தரப்பிலிருந்தும் வரன்கள் வந்தன. உற‌வுகள், நட்புகள், தெரிந்தவர்கள் என பல வழிகளிலும் வாய்ப்புகள் வந்தபோதும் மென்மையாக அதேவேளை உறுதியாக அவற்றை தவிர்த்து வந்தான் சங்கர். தன்னை அனுகி நட்பு பாராட்ட முயலும் பெண்களிடமும் வேசமிட்டு தன்னை உயர்த்திக்காட்டிக்கொள்ளாமல் நட்புடனேயே அவர்களுக்குத் தன் வாழ்வில் இடமில்லை என்பதை நாசுக்காக உண‌ர்த்தினான்.
எனினும் தனக்கேயுரிய கலகலப்பையும், நகைச்சுவையுண‌ர்வையும் சங்கர் இழந்து பல நாட்களாகிவிட்டிருந்தன‌. யாருடனும் அதிகம் பேசுவதுமில்லை. தேடி வந்து பேசுபவர்களும் மனைவியை இழந்தவன் எனும் பொருள்பட பேசினால் அவர்களை தவிர்ப்பது வழக்கமானது.

சினிமா நடிகன்போல் அழகிய பிரகாசமான முகமும், விளையாட்டு வீரன்போல்  கவர்ச்சியான உடற்கட்டுமாய் வளைய வந்தவன் ஓரிரு வருடங்களில் இன்னும் பத்து வயது கூடியவன்போல் மனம்போலவே முகமும் உடலும் கடினப்பட்டு கரைத்துவெட்டிய முடியுடன், அடர்த்தியான மீசையும்,சிவப்பேறிய விழிகளுமாய், வைரம்போல் திடப்பட்டு காட்சியளித்தான்.

இப்பொழுது உள்ளூரிலேயே வேலையை அமைத்துக்கொன்டான், வருமானத்திற்குப் பஞ்சமேயில்லை. தொழிலைப் பெருக்கி மேலும் சில வாலிபர்களுக்கு தொழிற்வாய்ப்பை ஏற்படுத்தித் தந்திருந்தான். தனக்கான தன் கடமைகளை தானே நிறைவேற்றிக்கொள்ளும் திறமையையும் வள‌ர்த்துவைத்திருந்தான். பெரும்பாலும் இரவிலேயே வீடு திரும்புவான். என்றாவது சற்று சீக்கிரம் வீடு திரும்பி முல்லையை எதிர்கொள்ள நேர்ந்தால் அமைதியான புன்னகை ஒன்றுடன் தன் அறைக்குள் சங்கமமாகிவிடுவான். முல்லை வீட்டில் இல்லாத பொழுதுகளில் அத்திப்பூத்தாற்போல் குழந்தைகளின் அருகாமையில் அவன் பொழுது கழியும். 

இரவு நெடு நேரங்கழித்து திரும்பும் பொழுதுகளில் பக்கத்து அறையில் ஒன்றாய் உற‌ங்கும் தாயையும் குழந்தைகளையும் எட்டிப்பார்த்து, கதவுமடலில் சாய்ந்த நிலையில் அவனுடைய சில நொடிகள் கரையும். பின்னர் தன் அறைக்குத்திரும்பி தன் தனிமை வாழ்க்கையோடு சங்கமமாகிவிடுவான், அவன் அறையின் ஒவ்வொரு சுவரும் சந்திராவின் அழகிய வதனத்தை, ஆங்காங்கே பல வர்ண‌ங்களில் பல தோரனைகளில் கண்ணாடிச் சட்டங்களுக்குள் பிரதிபலித்துக்கொன்டிருந்தன. சிலவற்றில் தனியாக‌வும் மற்றவற்றில் தன் துணையோடும். எத்தனை மகிழ்ச்சி? எத்தனை மலர்ச்சி? அவர்கள் இருவரின் கண்களிலும், புன்னகை சிந்தும் இதழ்களிலும். அவற்றைப் பார்த்துக்கொன்டும், அவள் நினைவுகளைத் தாலாட்டிக்கொன்டும் உற‌க்கம் தழுவும் வரை நகரும் அவன் பின்னிரவுகள்.

அன்று வானம் இருண்டு அடர்மழை பொழிந்துகொன்டிருந்தது. அதிசயமாய் சங்கர் பொழுதுடன் வீடு திரும்பியிருந்தான். கூடத்தில் விளையாடிக்கொன்டிருந்த குழந்தைகளுக்கு வாங்கி வந்த இனிப்பை  கொடுத்துவிட்டு கூடவே புன்னகையுடன் அவர்களின் தலையை ஆதூரத்துடன் வருடி, அம்மாவிடம் உபசரணையாக ஓரிரு வார்த்தைகள் பேசினான், தாயின் குரலில் சுரத்தில்லை, அவர் தந்த பதிலுடன் அமைதியாய் தன் அறைக்குள் அடைக்கலமானான். உடைமாற்றி கட்டிலில் சரிந்தான்.

நகர்ந்த நொடிகளில் இலேசாய் தலைவலி தோன்றுவதாய் உண‌ர்ந்தவன், அரைக்கால் சட்டையுடன், மேல் சட்டை அணியாது சமையலறைக்குச் சென்றான். சமையலறை சுத்தமாகவும் அழகாகவும் காட்சியளித்தது ,  தனக்காக ஒரு கோப்பை காப்பி தயாரித்துக்கொன்டு வீட்டுக்கு வெளியிலிருந்த சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்துகொன்டான். 

கண்முன்னே பாரதி "வைர வைக்கோல்" எனப்பாடிய மாமழை தொடர்ந்து பொழிந்துகொன்டிருந்தது, வானுக்கும் பூமிக்கும் கோடு கிழித்தாற்போல்  சரம்சரமாய் அணிவகுத்து வழிந்தன அழகுற கோர்த்த நீர்முத்து மாலைகள், இயற்கைத்தாய் தன் மனதுக்கினியவனுக்கு தொடுத்து மகிழும் நீர்நிறை மாலைகள். வானம் ஆணாகவும், பூமி பெண்ணாகவும் மாறி நீரின் துணைகொன்டு சங்கமிக்கும் வேளை, இயற்கையின் அபூர்வங்களில் நிச்சயமாய் மழையும் ஒன்றுதான். உயிர்பெற்று உவகையுடன் உருண்டோடும் உற்சாக நீர்த்திவலைகள், காணும் கண்களின் கவனம் கவர்ந்து, உடல் தழுவி உள்ளம் நனைக்கும் மழையும் கூட அதிசயம்தான்.

இயற்கையை இரசிக்கத்தெரிந்த உயிர்களுக்கு வாழ்க்கையும் ஒரு காட்சிப்பொருள்தான், வாழ்க்கையை மட்டுமே நினைக்கத்தெரிந்த உயிர்களுக்கு ஒவ்வொரு பொழுதும் பாரம்தான். இலேசான இனிப்பும் கசப்பும் கலந்து இளஞ்சூடாய் தொண்டையில் இறங்கி உடலை சிலிர்க்க வைத்தது காப்பி. இன்று முல்லை வீட்டிற்கு வரவில்லை, ஆனால் அவள் வீட்டிலிருந்து கண்ணம்மாவுக்கும், குழந்தைகளுக்கும்  உண‌வு அனுப்பியிருந்தாள். 

அவள் வீட்டில் இன்று விக்ஷேசம், அவளை பெண்பார்க்க வரப்போகிறார்கள். இதை நேற்று இரவு வரை விழித்திருந்து சங்கரிடத்தில் சொன்னார் அவன் தாய், அந்தச்செய்தியை சாதாரணமாய் உள்வாங்கிக் கொன்டவன், "அம்மா நீங்களும், குழந்தைகளும் முல்லையின் நிச்சயத்திற்கு போகப்போறீங்களா" என சகஜமாக விசாரித்தான், இவனிடத்தில் தான் எதிர்பார்த்த சலனமோ, சஞ்சலமோ ஏன் ஒரு சிறு மாற்றமும் காணாத‌தால் ஏமாற்றமுற்ற கண்ணம்மா "இல்லேப்பா, அது சரிப்படாது" என தனக்குள் முனகியவாரே தன் அறைக்குத் திரும்பினார். சங்கர் அறியாமல் தன் கண்களை நிறைத்த சூடான நீரை விரல் நுணியால் சுண்டி விட்டார். சங்கர் அதை கவனிக்காமலில்லை.   

தன் அன்பாலும் கனிவான‌ அனுசரனையாலும் கண்ணம்மா மனதில் நீக்கமற‌ நிறைந்துவிட்டாள் முல்லை, அவளைப்பிரிய அவருக்கு மனமே வரவில்லை. அவர் சுயந‌லமி இல்லை, இருப்பினும் அவருக்கு மிகவும் வேதனையாக‌ இருந்த‌து, முல்லை திருமணமாகி தன்னை விட்டு பிரிந்து சென்றுவிடப்போகிறாள் எனும் நிஜம் அவர் நினைவைச்சுட்டது. இந்த முல்லை தன் வீட்டிற்கே வந்துவிட்டால் எத்தனை நன்றாய் இருக்கும்? ஆனால் சங்கரின் தனிமை வாழ்க்கை அதை அனுமதிப்பதாய் அவருக்குத் தோன்றவில்லை. முல்லையும் வாழவேண்டிய பெண் அவளும் ஒருவ‌னை மண‌ந்து குழந்தை குடும்பம் என மகிழ்ச்சியடைய வேண்டுமல்லவா? அதற்குத் தான் குறுக்கே நிற்கலாகாது. தானும் குழந்தைகளும் இனி மீண்டும் அநாதைகளாகப்போகிறோம் எனும் நினைவே அவருக்கு கசந்தது. முல்லையின் அன்பையும், அரவணைப்பையும் ஈடு செய்ய ஒருவராலும் முடியாது, குழந்தைகளுக்கு மாற்றாந்தாய் வந்தாள் நிலைமாறுமோ?, அல்லது ஒரு வேலைகாரி வருவாளோ?, கண்ணம்மா எண்னச் சுழல்களில் சிக்கித் தவித்தார்.  

தாயை நினைக்கையில் வருத்தமாக இருந்தது சங்கருக்கு, குழந்தைகளுக்கும் தாயென்னும் பிடிமானம் அவசியமே, அதற்காக, முல்லையை தான் அவசியம் மணந்து கொள்ளத்தான் வேண்டுமா ?  முல்லை நல்லப்பெண், அவளுக்கு நல்ல மணவாழ்வு அமையட்டும், பிறகு நமது குடும்பத்தின் நிலையை சரிப்படுத்திக்கொள்ளலாம் என அமைதி காத்துவந்தான்.

மழைச்சாரல் உடல் நனைக்க, நினைவுச்சாரல் மனதை நனைக்க வெளியே அமர்ந்திருந்தான் சங்கர், அப்போது அவன் மூத்த மகள் கனிமொழி ஏதோ ஒரு பிராதுடன் அவனை நெருங்கி வந்தாள். "வாம்மா" என அழைத்து வாஞ்சையுடன் அவளை மடியில் இருத்திக்கொன்டு அவளின் சிவந்த தாமரைமொட்டு விரல்களை அன்புடன் வருடியவாறு அவள் சொல்வதைக்கேட்க ஆரம்பித்தான்.

கனிமொழிக்கு ஆறு வயதிருக்கும், சின்ன முகம், பெரிய கண்கள்,
பொம்மை ஒன்று உயிர்பெற்று நடப்பதுபோல், அவள் அத்தனை அழகு. சங்கரின் அதீத பாசத்திற்கு உரிய அவன் மூத்த பெண்குழந்தை. தன் தம்பி தங்கைமேல் ஏதோ புகார் கொடுக்க வந்தவளை அன்போடு அள்ளி மடியில் அமர வைத்துக்கொன்டான். தந்தையருக்கு எப்பொழுதுமே பெண்குழந்தைகளின் மேல் அதீத் பாசம் அமைவது உண்மைதான், பலர் தன் பெண்குழந்தை வடிவில் தன் தாயை பார்ப்பதனாலோ என்னவோ "அம்மா" என தன் பெண்ணை அழைத்து அவளுக்கு தாங்கள் குழந்தைகளாகிப்போகின்ற‌னர். இது ஆண்குழந்தைகளுக்கும் அவர்களை "அப்பா" என அழைத்து உருகும் அம்மாக்களுக்கும் பொருந்தும்.

குழந்தைகளுக்கு மட்டும் எப்பொழுதுமே கருத்து புரியும் வரையில் தங்கள் பெற்றோர்  பொம்மைகள்தான், கொஞ்சம் வளர்ந்து ஆளானதும் பெற்றோர் குழந்தைகள் கண்களுக்கு தான் உலகில் காண‌ப்போகும் அனைத்து ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் முன்னோடிகளாகிவிடுகின்றனர். அதே பெற்றோர் முதிர்ந்த நிலையில் தங்கள் குழந்தைகளின் தயவை எதிர்நோக்குங்கால் அவர்களுக்கு வளர்ந்த குழந்தைகளாகிவிடுகின்றனர். இது வாழ்க்கைச் சக்கரம், எழுதாத இயற்கையின் சட்டம்.

தன் மடியில் அமர்ந்த குழந்தையின் விரல்களை பற்றி அவள் சொல்வதை கேட்க ஆரம்பித்தான் சங்கர்.ஏதேதோ பேசிக்கொண்டுவந்த குழந்தை பேச்சினூடே விளையாட்டுத்தனமாய் சொன்ன ஒரு செய்தி கேட்டு தீயை மிதித்தவன்போல் திடுக்கிட்டுப்போனான் சங்கர். அவள் சொல்வதை கவனமாக கேட்க ஆரம்பித்தான்........     

தொடரும்....











   


  






   
    
  

Friday, September 18, 2015

முல்லை 13

நடக்கும் என்பார் நடக்காது, 
நடக்காதென்பார் நடந்துவிடும், 
கிடைக்கும் என்பார் கிடைக்காது, 
கிடைக்காதென்பார் கிடைத்துவிடும்... (கவியரசு கண்ணதாசன்)


முல்லை சங்கர் சந்திராவின் குழந்தைகளை மிகவும் நேசித்தாள், குழந்தைகளும்தான். கண்ணம்மா குழந்தைகளை முல்லையை அம்மாவென அழைக்கும்படி தூண்டிவிட்டிருந்தார், முல்லை அதற்கு மறுப்பேதும் சொல்லவில்லை. 

அந்த வீட்டில் மூத்த பெண் அதிகம் பேசும் அழகான கனிமொழி, இரண்டாமவள் கண்ணம்மாவை தோற்றத்திலும் செயல்பாடுகளிலும் உரித்து வைத்திருந்த மணிமொழி, மூன்றாமவன் ஒன்றரை வயதான இலக்கியன், தன் தாயைப்போலவே வெண்மையும், பெரிய விழிகளும். ஆலக்கரை சங்கு போல அழ ஆரம்பித்தால் இலேசில் ஓயாத ரோசக்காரன், ஏதேனும் அதட்டிப் பேசினால் உதடு பிதுங்கி, கண்கள் மாலை மாலையாய் நீர் சொரிய ஒரு பெரிய கலவரத்தையே உண்டுபண்ணும் வல்லவன். முல்லையைக் கண்டால் தாவிக்கொன்டு பாய்வான், அவள் கழுத்தைக் கட்டிக்கொன்டு தன் ஒற்றைப் பல் வாயால் முத்தம் வைத்து எச்சில் படுத்துவான். அந்தக் குழந்தைகளின் வள‌ர்ப்பு முல்லையின் பொருப்பாகிப் போனது.

குழந்தை வளர்ப்பு என்பது ஓர் அரிய கலை, பல பெற்றோர் தாங்கள் பெற்ற குழந்தைக்கு உண‌வு, உடை, உறைவிடம் அளித்துப் பராமரிப்பதும், கல்வி பயிலச் செய்வதும், அவர்களின் இன்ன பிற‌ தேவைகளை நிறைவு செய்வதும்தான் குழந்தை வளர்ப்பு என நினைகின்ற‌னர். இது ஒரு வகையில் உண்மைதான் என்றாலும், முழுமையல்ல ! 

இன்றைய போராட்டம் மிகுந்த உலகில் வல்லவரே வாழ்பவர், பெற்றோரின் முழுமுதற்கடன் தங்களின் குழந்தையை நாளைய உலகில் நல்லவனாகவும் வல்லவனாகவும் வலம் வரும் வகையில் வாழத் த‌யார்படுத்துவதுதான் ! 

அதற்கான தேவை கல்வியறிவுடன் கூடிய நற்போதனைகள், வழிகாட்டுதல்கள், சமய அறிவு, தன் கடமைகளை தானே நிறைவேற்றிகொள்ளும் சுய அறிவு, நல்லவை கெட்டவையை பகுத்தாய்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும் பகுத்தறிவு, மனிதாபிமானம், அன்பு, கருணை, வீரம், விவேகம் ஆகியனவுமாகும். 

இதைப் பெற்றோரே குழந்தைகளுக்கு போதிப்பது சிற‌ப்பாகும், இதை நன்கு மனதில் கொன்டு செயல்பட்டாள் முல்லை. குழந்தைகளை அதிகள‌வு பாசத்தோடு கூடவே கண்டிப்பும் போதனைகளும் கொன்டு நல்ல வழியில் நடத்திக்கொன்டுவந்தாள். இதைக் கண்ட கண்ணம்மாவுக்கு, காலையில் எழுந்து அழும் குழந்தைகளுக்கு தொலைக்காட்சியை திற‌ந்துவிட்டு கார்ட்டூன் நிகழ்ச்சிகளால் அமைதிப்படுத்தும் சந்திராவின் நினைவு வந்தது. இப்போது அதுவெல்லாம் கிடையாது. அவர்களுக்கு எல்லாம் முறையாக நடந்தன நல்ல சாப்பாடு, முல்லையா இப்படி சமைக்கிறாள் ? என சங்கரே ஒரு முறை வியந்தான். அந்தளவுக்கு அருமையான சமையல், அளவான உப்பு, குறைந்த உறைப்பு என நிறைய காய்கறிகளை தயிர் அல்லது தேங்காய் சேர்த்து  சமைத்து அருமையாய் குழந்தைகளுக்கு புகட்டிவிட்டாள். எழும்பு நீக்கிய கறியும், முள் நீக்கிய மீனும் பக்குவமாய் சமைத்து பறிமாறினாள். தனக்கு எட்டிய ஆத்திச்சூடியும், எண்ணும், எழுத்துக்களும் கற்றுக்கொடுத்தாள்.

பெரியவளான கனிமொழி, நல்ல சூட்டிகை, கற்பூரப் புத்தி, தான் வீட்டில் இல்லாத சமயங்களில் பாட்டிக்கும், தம்பி, தங்கைக்கும் உதவும் வகைகளை அவளுக்கு போதித்து வைத்திருந்தாள் முல்லை.
  
இவர்கள் மூவரும், தங்கள் தாய் தவறியபின், தந்தையாலும் அதிகம் அக்கரை காட்டப்படவில்லை, அந்தப்பொறுப்பு முழுதையும் தன் தலைமேல் போட்டுக்கொன்டு செயல்பட்டாள் முல்லை, குழந்தைகளை பராமரிப்பதிலும், அவர்களுக்கான தேவைகளை நிறைவேற்றுவதிலும் அவள் எந்த அயர்வையும் காட்டியதில்லை.

நேற்றுவரை ஆணைப்போல் உடை தரித்து வேலைக்குப் போய் வருவதும், வீட்டில் ஒரு துரும்பையும் எடுத்துப் போடாமல், அம்மா சமையலை சாப்பிட்டு ஏப்பம் விட்டுத் திரியும் முல்லையா இது ? அவள் நடவடிக்கைகளை நம்புவது பலருக்கும் கக்ஷ்டமாகவே இருந்ததது, அவள் அம்மா அப்பா உட்பட அனைவருக்குமே அதிர்ச்சியும் வியப்பும், ஊரார் நடப்பதை மூக்கின்மேல் விரல்வைத்து அதிசயித்தனர். பலருக்கும் பலவித சந்தேகம். ஆனால் முல்லையிடம் கேட்கத்தான் பயம், பெரியவர்களாயிருந்தாலும் வெடுக்கென்று எதையாவது சொல்லி விடுவாள்.  சமஈடாகவோ அல்லது இளையோராகவோ அமைந்துவிட்டால் கையையும் நீட்டி விடுவாள் என்ற‌ பயம் பலருக்கும். இருந்தாலும் நாசுக்காக சிலர் முல்லையின் தாயார் அஞ்சலையின் காதில் விழும் வண்ணம் முல்லையையும் சங்கரையும் இணைத்து சற்று வக்கிரமாகப் பேசி தங்கள் மன அரிப்பைத் தீர்த்துக்கொன்டனர்.

முல்லையின் தாய் அஞ்சலை பாவம், வாயில்லாப் பூச்சி, அவர் உலகம் கண‌வனும் முல்லையும்தான். சங்கரையும் அவருக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. ஆண் குழந்தை அவருக்கு இல்லையல்லவா, அதனாலும் இருக்கலாம். அவன் முல்லையை மணப்பான் என மனப்பால் குடித்தார், அது நடக்கவே இல்லை என்றதும் ரொம்பவே நொந்து போனார். கண்ணம்மாவின் மேல் அவருக்கு  மதிப்பும் மரியாதையும் உண்டு. அதனாலேயெ முல்லையின் செயல்களை அவர் அனுமதித்தார். எனினும் முல்லை மனைவியை இழந்த பணக்கார சங்கரை வளைத்துப்போடத்தான் இப்படி பாடுபடுகிறாள் என அவர் காதில் விழும் வண்ணம் பிறர் பேசியது அவர் மனதில் நெருப்பைக் கொட்டியது போல் சுட்டது. 

பரோபகாரியான அவர் கண‌வர், நல்ல மனிதர், நாலுந்தெரிந்தவர், நல்ல நூல்களைப் படித்து, பிற‌ருக்கு அதிலுள்ள‌ கருத்துக்களை பகிரும் அறிவாளி, தன் மகளை ஆணைப்போல் வளர்த்தவர், லாரியில் பயணிக்கவும், சில சமயம் லாரிகளில் பயணிக்கையில் அவளுக்கு அதை இயக்கவும் கற்றுக்கொடுத்தவர். அதனாலேயே முல்லை இன்று வெளிக்காட்டு வேலையில் அவ்வப்போது பொதுவாக ஆண்களே அதிக்கம் செலுத்தி இயக்கும் டிராக்டரையும் இயக்கி பிறரை மிரள வைக்கிறாள். முல்லைக்கு நல்லது கெட்டது சொல்வதில் தன்னை முந்தி நிற்பவர். தற்போதைய அவள் செயல்களின் சாதக பாதகங்களை எவ்விதம் அறியாது போனார் ? அஞ்சலைக்கு அயர்வாகவும் கூடவே ஆத்திரமாகவும் இருந்தது. 

அஞ்சலை தான் கேட்டு வேதனையுற்ற அவதூறுகளை கலங்கியவண்ண‌ம் மெல்ல அவர் கனவர் காதில்  போட்டு வைத்தார். அவர் அதைக்கேட்டு மெளனமாய் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டு தன் மனதிலுள்ளதைச் சொல்ல ஆரம்பித்தார். தன் அண்ணன் பையன் வேலு, பக்கத்து ஊரில் மளிகைக் கடை வைத்திருக்கும் குடும்பம், ஒரே வாரிசு, ஏகப்பட்ட சொத்து. அவனை முல்லைக்கு முடித்துவிட்டால், உறவும் சொத்தும் விட்டுப்போகாது எனும் எண்ணம் அஞ்சலையின் அண்ணனுக்கு. 

அவனுக்கு குடிப்பழக்கம் இருக்கே ?  என இழுத்தார் ஆறுமுகம், ஆமாம் ஊரில் பத்திலே ஏழு ஆண்கள் குடிப்பவர்கள் தான், அவர்களெல்லாம் குடும்பத்தை காப்பாற்ற‌வில்லையா ? அஞ்சலை இதுவரை ஆறுமுகத்தை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தையும் பேசியதில்லை, மகளின் வாழ்வை முன்னிட்டு இன்று தன்னையே எதிர்த்துப் பேசுவதைக் கண்டு ஆறுமுகம் துனுக்குற்றார். மனைவியின் ஆதங்கம் புரியவே, சரி மேற்கொன்டு பேசலாம் என பச்சைக்கொடி காட்டினார். அஞ்சலைக்கு ஆனந்தம் தாங்கவில்லை. ஊரார் வீட்டு விக்ஷேசங்களை எல்லாம் பார்த்து ஏங்கியவருக்கு தன் வீட்டில் நடக்கப்போகும் விக்ஷேசம் மிக மகிழ்வை மனதில் உண்டு பண்ணியது.

முல்லை வீடு திரும்பி தன் தேவைகள் முடித்து கண்ணம்மா வீட்டிற்கு புற‌ப்பட எத்தனித்த சமயத்தில் வீட்டு வாசலில் கொன்றை மர நிழலில் கயிற்றுக் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்த அவள் தந்தை அவளை அழைத்தார். நெற்றியைச் சுருக்கியபடி முல்லை அவரை நெருங்கி நின்றாள், உட்காரம்மா என தனக்கு பக்கத்தில் சுட்டிக் காட்டியதும் ஏதோ முக்கியச் சமாச்சாரம் என்பது முல்லைக்கு விள‌ங்கியது. மெல்ல அமர்ந்து அவர் முகத்தைப் ஏறிட்டாள், வழக்கத்துக்கு மாறாய் அந்த முகம் கனிவு நீங்கி கண்டிப்புடன் காட்சியளிப்பதைக் கண்டு அமைதியாய் சொல்வதைக் கேட்டுக்கொள்ள ஆரம்பித்தாள். 

பக்கத்து டவுனில் மளிகைக்கடை வைத்திருக்கிறாரே உன் மாமா வேலு, அவர் மகன் திவாகருக்கு உன்னை பெண் கேட்க வரப்போராங்கம்மா, என்றார் அவள் தந்தை. ஆறுமுகம் தெளிவான மனிதர் எதையும் சுற்றி வளைத்துப்பேசாமல் நேரடியாகவே பேசுபவர். முல்லை வியப்புடன் ஏம்பா? அவர்கள் நம்மைவிட பணக்காரங்க ஆச்சே எப்படி சரிப்படும் ? வார்த்தைகளை மென்று விழுங்கினாள். அதுவரை கதவின் ஓரமாய் நின்றிருந்த அவள் அன்னை, அதெல்லாம் சீர்செனத்தி ஒன்னும் பெரிசா தேவையில்லையாம், முடிஞ்சதைச் செஞ்சா போதுமாம் "தங்கச் சிலையாட்டம் இருக்கா முல்ல, அவ என் மாட்டுபொன்னா வந்தாப் போதும்னு என் அண்ணனும் அண்ணியும் சொல்றாங்க, தன் பங்குக்கு சொல்லி வைத்தார் அஞ்சலை. ஓ அப்படியா சரிப்பா, மெதுவாகக் கூறிவிட்டு கிளம்பினாள் முல்லை, ஆறுமுகமும், அஞ்சலையும் தங்கள் வீட்டில் நிகழப்போகும் பெண்பார்க்கும் படலத்திற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்ய ஆரம்பித்தனர். இதன் முடிவை விதி வேறு விதமாய் யோசித்து வைத்திருக்கிற‌து என்பதை உண‌ராமல்.....!
  
   



Tuesday, August 4, 2015

முல்லை (12)

வந்தது தெரியும் போவது எங்கே ?
வாசல் நமக்கே தெரியாது!
வந்தவரெல்லாம் தங்கிவிட்டால் இந்த
மண்ணில் நமக்கே இடமேது ?
                                                                         (கண்ணதாசன்)


சந்திராவின் மறைவு நிகழ்ந்து சில திங்கள் கடந்துவிட்டன. அவள் குடும்பம் தவிர்த்த ஏனையோர் நினைவிலிருந்தும் அவள‌ மறைந்து போனாள். உலகம் அவளை மறந்து போனது. வி(க)ரைந்தோடும் காலம் யாருக்காக‌வும் எதற்காகவும் கைகட்டி நிற்பதில்லை, பகல், இரவு என மாறி மாறி இல்லாத எல்லை நோக்கிப் பயணித்துக்கொன்டிருக்கிறது, கூடவே மனித வாழ்வும்...

இந்த‌ வாழ்க்கையில் பயணிகளாக நாம்.... இப்பயணத்தில் பலரை சந்திப்பதும், சிலரை சிந்திப்பதும் தவிர்க்கவியலா நிகழ்வுகள், அந்தச் சிலரிலும் வெகு சிலரே உற‌வுகள் எனவும் நட்புகள் எனவும் இறுதிவரை நம் வாழ்வில் உடன் பயணிப்பவர். ஏனையோர் அவரவர் எல்லை வந்ததும் விடைபெற்று பிரிந்துவிடுவர்.

உறவு பிரிந்து போனால், "நல்லது, இந்த வாழ்க்கையில் இதுவரை உடன் பயணித்ததற்கு நன்றி, இனி நம் பாதைகளும் பயணங்களும் வெவ்வேறு திசையில்.. எனவே ,
நலத்தோடும் வளத்தோடும் வாழ வாழ்த்துக்கள் என விடைகொடுத்து அனுப்ப வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயம். ஆனால் உயிர்பிரிந்து போனால்..... ?

"உன் ஆன்மா இயற்கையுடன் சங்கமிக்கட்டும்" என வேண்டி விடைகொடுப்பதைக்காட்டிலும் வேறென்ன செய்ய இயலும் ?

சங்கரின் நிலையும் அவ்வாறே ஆனது, சோர்வும் சோகமும் அவனை ஆட்கொன்டு நிலைகுலையச் செய்தது, அதிலிருந்து தன்னை மீட்டுக்கொள்ள‌, ஆபத்திற்கு பயந்து பூமிக்குள் தலையைப் புதைத்துக்கொள்ளும் தீக்கோழியைப்போல கவலைகளை மறக்க வேலைச்சுமைகளுக்குள் தன்னை சிறைப்படுத்திக்கொன்டான். இருப்பினும் இரணத்தில் துளிர்க்கும் இரத்தத்துளிகள்போல் சந்திராவின் நினைவுகள் இதயத்தின் ஓரத்தில் கசிவதை அவனால் தவிர்க்க முடியவில்லை. திருமண‌மான புதிதில் மருதானி வரைந்த அவள் கைகளின் ஸ்பரிசம், சிரிக்கும் அவள் கண்கள், அவளிடம் வீசும் சந்தண வாசம் என கடந்தகாலத்தின் மிச்சங்களாய் அவன் நினைவுகளில் அவள் வலம் வந்துகொன்டுதான் இருந்தாள். வீட்டில் அவளின் வெறுமை மிகவும் அதிகமாய் அவனை பாதித்தது.

முல்லையின் ஆதரவில் தாயும் குழந்தைகளும் இருப்பதால் முடிந்தளவு நேரத்தை வெளியில் செலவழித்து வெகு நேரம் கழித்து வீடு திரும்பினான். ஆனாலும் அவனிடம் மிகவும் உயர்ந்த நற்குண‌ங்கள் வாய்த்திருந்தன, தன் சோகத்தை காரணம் காட்டி மதுவையோ, மாதுவையோ, புகைப்பழக்கத்தையோ அவன் மனம் நாடவில்லை. சோகம் சுமந்த அவன் மனது ஆன்மீகத்தையும் நல்ல நூல்களையும் நாடி அமைதிபெற முயன்றது.

குடும்பத்தலைவியை இழந்த அந்த குடும்பத்தை தேவதையைப்போல் ஆதரவுக்கரம் நீட்டி ஆதரித்தாள் முல்லை. முதிர்ந்த நோயுற்ற கண்ணம்மாவையும், சின்னஞ்சிறு குழந்தைகளையும் கனிவும் கரிசனமும் கொன்டு ஆதரித்தாள். காலையில் வேலைக்குச் செல்பவள், வீடு திரும்பி தன் தேவைகளை முடித்துக்கொன்டு மரியாதைக்கு தன்னைப் பெற்ற‌வர்களுடன் ஓரிரு வார்த்தைகள் பேசிவிட்டு கண்ணம்மாவின் வீட்டிற்கு வந்துவிடுவாள், அங்கே சமைத்து, வீட்டைத் தூய்மை செய்து மூன்று குழந்தைகளையும் பராமரித்து அவர்கள் இரவில் உற‌ங்கும் வரை உடனிருந்து பின்னர் தன் வீட்டிற்கு செல்வாள்.

இதில் அதிர்க்ஷ்டம் அதிகம் கண்ணம்மாவுக்கே, அவரை முல்லை கையாண்ட விதமே அலாதியானது. நோயால் சோர்ந்திருந்தவரை ஓர் அண்டா நிறைய சுடு நீர் வைத்து தலை முதல் பாதம்  வரை நன்கு தேய்த்து குளிப்பாட்டி விட்டாள், கருப்பும் வெளுப்புமாய் பழுப்பேறிப்போன அவர் கூந்தலை
சுகமாக நீவிவிட்டு  நன்கு அலசினாள், குளித்த பின் சுத்தமான ஆடை அணிவித்து, உண‌வும் நீரும் கொடுத்து பசியாற்றினாள், அவருக்கான மருந்துகளையும் உட்கொள்ள‌ச்செய்து. வாசலில் நாற்காலியைப்போட்டு அமரவைத்து கையில் வெற்றிலைப்பையை கொடுத்துப் புன்னகைத்தாள். கண்ணம்மாவுக்கு கண்களில் நீர் துளிர்த்தது. முல்லையின் கைகளைப் பற்றிக்கொன்டார். நான் அம்மாவைப் பார்த்ததில்லை, இருந்தால் அவர் உன்போல்தான் இருக்கவேனும், குரல் உடைந்து, அவர் கண்களில் நீர் வழிந்தது. அவர் கரம் கைகூப்பியது, அய்யோ அத்தை ! இதென்ன சினிமா வசனம்? வேனாம். சட்டென்று திரும்பி முல்லை கண்ணீரில் நனைந்த விழிகளை மறைத்துக்கொண்டாள்.

தொடர்ந்த முல்லையின் பராமரிப்பில் கண்ணம்மாவின் உடலும் உள்ளமும் உற்சாகமடைய அவர் நோயின் தாக்கம் குறைந்து வெகுவிரைவில் உடல் தேறி, மனதில் அமைதியும், நிம்மதியும் ஆட்கொன்டது. இப்போதெல்லாம் கொஞ்சம் நடமாடவும், கண்ணாடி அணிந்து தொலைக்காட்சி பார்க்கும் அளவுக்கும் தேறிவிட்டார். முல்லை இல்லாத சமயங்களில் குழந்தைகளைக் கண்காணித்துக்கொன்டார்.

எல்லாம் நல்ல விதமாய் சென்றுகொன்டிருக்க பிரச்சனை ஒன்று பிரம்மாண்டம் எடுத்தது அவர்கள் நிம்மதியைக் கெடுக்க.....









 















 











Tuesday, July 28, 2015

Mullai (11)



தோன்றிற் புகழோடு தோன்றுக  
அக்திலார் தோன்றலில் தோன்றாமை நன்று


எனும் வள்ளுவப் பெருந்தகையின் கூற்றுப்படி வாழ்ந்து, ஆற்றல்மிகு விஞ்ஞானியாகவும், அறிவார்ந்த மெய்ஞ்ஞானியாகவும் உலகப் பேரேட்டில் தடம் பதித்தவரும், இந்தியாவின் முன்னாள் குடியரசுத்தலைவரும், உலகத் தமிழர்கள் மனதில் நீங்கா இடம்பெற்றவருமாகிய பெருமைமிகு டாக்டர்.அப்துல்கலாம் அவர்கள் மறைவுக்கு நமது ஆழ்ந்த அனுதாபங்களை பதிவு செய்கிறோம். அன்னாரின் ஆன்மா சாந்தியடைய இயற்கையன்னையை பிரார்த்திக்கிறோம்.
.................................................................................................................................................

உன்னோடு நான் வாழும் ஒவ்வொரு மணித்துளியும்
மரண‌த்திலும் எனக்கு மறக்காது என்(இன்)னுயிரே  (இருவர் திரைவசனம்)


உயிரினங்களில் உயர்ந்த இனமாக ஆறாம் அறிவெனும் பகுத்தறிவுடன் பிற‌ந்தவன் மனிதன். நல்லது, கெட்டது, வேண்டியது, வேண்டாத‌து என பகுத்தறிந்து ஏற்றுக்கொள்ள‌வும், விலக்கிக்கொள்ள‌வும் உதவும் அறிவாற்றல் அவனுக்கு இயற்கையிலேயே அமைந்துள்ளது, எனினும் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளில் பரிதாபத்திற்குறிய சில மனித‌உயிர்கள் தன்னை மற‌ந்து ஆசை, கோபம் ஆகியவற்றுக்கு அடிமையாகிவிடுகின்றன . பாவங்கள் புரிந்து, தவறுகள் இழைத்து, தன்னையே அழித்துக்கொன்டு மரண‌த்தை வரவழைத்துக்கொள்ளும் அவல நிலைக்கும் ஆளாகி விடுகின்ற‌ன‌ சந்திராவைப்போல....

மருத்துவமனையில் சந்திரா உயிருக்குப் போராடிக்கொன்டிருந்தாள். மருத்துவர்கள் அவள் வாழ்நாட்களுக்கு கெடு வைத்து விட்டனர். அவள் அழகிய வதனம் கருகித்தீய்ந்து கர்ண கடூர‌மாகிப்போயிருந்தது. உடல் வெந்து ஆங்காங்கே தோல் வெடித்து புண்களாகி அதில் நீர் வடிந்து, பேச இயலாமல், உண்ண வழியில்லாமல் மருத்துவ சாதனங்களின் துணையுடன் படுக்கையில் அவள் முடங்கிக்கிடந்தாள். அவள் உள்ளுறுப்புக்களும் வெடித்து, பாதிப்படைந்து விட்ட‌தாக மருத்துவ அறிக்கைகள் அறிவித்தன. அவளின் மிகவும் கடினமான கடைசி நொடிகள் காற்றில் கரைந்து கொன்டிருந்தன...

அவள் அருகில் அமர்ந்து, அவளையே உற்று நோக்கிக்கொன்டிருந்தான் அவள் கணவன் சங்கர். சொல்ல முடியாத வேதனை சுரந்து கொன்டிருந்தது அவன் மனதில், தன்னில் பாதியாக, தனது வாழ்க்கைத்துணையாக தான் மிகவும் விரும்பி மண‌ந்துகொன்டவள் இன்று தன் கண்முன்னே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இற‌ந்து கொன்டிருக்கும் கொடுமையை அவன் இதயம் வெடிக்க கவனித்துக்கொன்டிருந்தான். மனம் முழுக்க அவள்பால் விளைந்த அன்போடும், கனிவோடும் கூடவே மெலிதாய் பூத்த‌ ஒரு கோபத்தோடும்...! என்ன ஒரு முட்டாள்தனமான முடிவை எடுத்துவிட்டாள் ? தன்னை விட்டுப்பிரிய இப்படி ஒரு வழியை தேர்ந்தெடுத்துவிட்டாளே...?

சங்கர், சந்திராவுடனான தன் கடந்தகால மண‌வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சியான பக்கங்களை மனதுள் புரட்டிக்கொன்டிருந்தான். முதன் முதலாய் அவளைச்சந்தித்தது, பின்னர் ஓயாமல் அவளையே சிந்தித்தது, ஒரு போராட்டத்திற்குப் பின் நடந்த அவர்களின் திருமணம், தேனிலவு, முதல் குழந்தையின் பிற‌ப்பு....இன்னும் என்னென்னெவோ ஞாபகங்கள், அவன் இதயம் நூறு, ஆயிரம், கோடி என பல துகள்களாய் வெடித்துச் சிதறி ஒவ்வொன்றும் ஒரு காட்சியை தன்னில் ஏந்தி அவன் மனக்கண்ணில் வலம் வந்து கொன்டிருந்தன‌..., இரண்டு நாட்களாய், தூக்கம் மறந்து, துக்கம் சுமந்து சிவந்த இரு நீரணைகளாய் அவன் கண்கள். தலைகலைந்து, உண‌வும் ஒய்வும் மற‌ந்து, இப்போதுவிட்டால் இனி எப்போதும் இவள் உடனிருக்க முடியாதே எனும் ஏக்கத்தோடு அவள் பக்கத்திலேயே பழியாய்க்கிடந்தான் சங்கர்.

அவனுடைய தாயும், குழந்தைகளும் முல்லையின் பாதுகாப்பில், யாரும் சங்கரிடம் எதைப்பற்றியும் பேசவில்லை. நல்லாதானே இருந்தா ? இவளுக்கு ஏன் புத்தி இப்படிப் போச்சி ? பச்சைப்புள்ளைகளை பரிதவிக்கவிட்டு பாவி இப்படி செஞ்சிட்டாளே ? ஊர்தான் அவளை அவலாய் மென்றது. சில உற‌வுகளும் நட்புகளும் மருத்துவமனை வரை வந்து எட்டிப்பார்த்து நகர்ந்தன‌.

நினைக்க நினைக்க ஆறவில்லை சங்கருக்கு. குழந்தைகள் பிறந்து குடும்பம் செழிக்க, வேலைக்கெனவே அதிக நேரம் ஒதுக்கி, சந்திராவின் பொறுப்பிலேயே நோயுற்ற‌ தாயையும், குழந்தைகளையும் விட்டு விட்டு வார‌த்தில் பல நாட்கள் வெளியூர்களில் பணிக்காக செலவிட்டது தவறோ என்று தோன்றியது இப்போது,  தன்னுடனான அவளின் வாழ்நாள் இத்தனை குறுகியது என்று முன்பே தெரிந்திருந்தால் இன்னும் அவளுக்கென கூடுதல் நேரங்களை அர்ப்பணித்திருக்களாமே ? மனம்தான் அலைமோதியது, வேறென்ன செய்ய முடியும் பரிதவிக்கும் அந்த பாவப்பட்ட மனதால்.. ?

ஓய்வு ஒழிச்சல் இன்றி உழைத்து, மேலும் நல்ல வசதியான நிலைக்குத் தன்னைத் தயார் ப‌ண்ணிக்கொள்ளவேணும், பிள்ளைகளை நல்லபடி ஆளாக்கிவிட்டு, மனைவியின் கையை பற்றிக்கொன்டு உலகமெல்லாம் சுற்றிப்பார்க்க வேணும், அழகான உலக அற்புதங்களை, ஆன்மீகம் செழித்த புண்ணிய பூமிகளை கைகோர்த்து இவளுடன் இரசிக்கவேணும், என் கடைசிக்கால‌ம் இவள் மடியிலேயே முடிய வேண்டும். இவளுடன், இவளுடன் மட்டுமே என தான் மனதில் தீட்டிவைத்த ஓவியங்கள் அத்தனையும் உயிர்பெறாமலேயே, தான் மட்டும் தனியாக இறுதி யாத்திரைக்கு புற‌ப்பட்டுவிட்டாளே ? எத்தனை சுயநலம் இவளுக்கு ? ஊருக்கும் உலகுக்கும் தெரியாமல் ஓல‌மிட்டு அழுதது சங்கரின் ஆழ்மனது..

மூன்று நாட்கள் கடந்த பின்னர்  சோகம் சூழ்ந்த ஒரு சிவந்த மாலைப் பொழுதில், சங்கரிடம் சோர்ந்த கண்களால் விடைபெற்று மீளாத பயண‌த்திற்கு முதல் அடி எடுத்து வைத்தாள் சந்திரா. மருத்துவமனை என்பதையும் மறந்து சந்திராவின் பெயர் சொல்லி கதறினான் சங்கர். மருத்துவர் வந்தார், பரிசோதித்தார். இற‌ப்பை உறுதி செய்தார், போய்விட்டார். பிணைக்கப்பட்டிருந்த மருத்துவ சாதனங்களிலிருந்து விடுதலைபெற்றது சந்திராவின் உயிரற்ற உடல்.

ஒரு காதல், ஒரு கனவு, ஒரு குடும்பம், ஒரு கவிதை என  ஒட்டுமொத்தமாய் சிதைந்து போன ஓர் உயிரின் சோகக்கதையை சொல்லாமல் சொல்லி அழுதன‌ அன்றைய பொழுதின் இரவும் நிலவும்......





   

     




   















     

Sunday, July 19, 2015

பொன்னியின் செல்வரும் பொல்லாத சதிகளும்...!

தேன் சாகரத்தில் சிறு தேனீயின் அநுபவம் : பொன்னியின் செல்வன்
Preview


சுயநலம் மலிந்த இப்புவியில், தான், தனக்கு என்ற குறுகிய கண்ணோட்டத்துடன் வாழும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் தியாகமே உருவாய் சில அற்புத மாந்தர்களும் அவதரிப்பதுண்டு, அவ்வகையில் தமக்குச் சேர வேண்டிய ராஜ்ஜியத்தை மற்றொரு அரசவாரிசுக்கு விட்டுத்தந்து தியாகச் சிகரமாய் உயர்ந்த ஓர் இளவரசன் கதையே "பொன்னியின் செல்வன்".

1950 - 1955 வரை ஐந்தாண்டுகள் கல்கி வார இதழில் தொடர்கதையாக வெளியிடப்பட்டு வாசகர்களின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்ற வரலாற்றுப்புதினமே பொன்னியின் செல்வன். சோழப்பேரரசில் சுமார் ஆறு மாத காலத்தில் நிகழ்ந்த வரலாற்று மற்றும் கல்கியின் அபார கற்பனை கலந்த சம்பவங்களை இப்புதினம் முன்வைக்கிறது.

ஐந்து பாகங்களாக பிரிக்கப்பட்டு புதுவெள்ளம் (57 அத்தியாயங்கள்), சுழல்காற்று  (53 அத்தியாயங்கள்), கொலைவாள் (46 அத்தியாயங்கள் ), மணிமகுடம் (46 அத்தியாயங்கள் ), தியாகச் சிகரம் (91 அத்தியாயங்கள்)  என மொத்தம் 293 அத்தியாயங்களாக பொன்னியின் செல்வன் புதினம் வாசகர்களுக்கு அற்புதமாக படைத்தளிக்கப்பட்டிருக்கின்ற‌து.

ஓர் ஊரில் ஒரு ராஜா.......!

கி.பி 1000 ஆண்டு வாக்கில் சோழ நாட்டை பராந்தக சுந்தர சோழர் எனும் அரசர் ஆண்டு வருகிறார். அவர் கடும் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு வாடுகிறார். அவர் கூடிய விரைவில் மரணமடைந்து விடுவார் எனும் எண்ணம் எல்லோர் மனதிலும் குடிகொன்டு விடுகிறது, எரிகிற வீட்டில் பிடுங்கியது லாபம் என ஆட்சியைக் கைப்பற்றும் நோக்கம் சிலருக்கு உதிக்கிறது. சதித்திட்டங்கள் வெடிக்கின்றன. மன்னரையும், அரச வாரிசுகளையும் வேருடன் அழிக்கும் திட்டங்கள் சதிகாரர்களால் அரங்கேற்றம் பெறுகிறது, அவற்றில் பெரும்பங்கு அரச விசுவாசிகளாக வரும் முக்கிய கதாமாந்தர்களால் முறியடிக்கப்படுகிறது. இப்போராட்டங்களை வீரம், அழகு, விவேகம், காதல் எனும்  வண்ண‌ங்களைக்கொன்டு பொன்னியின் செல்வன் எனும் அற்புத ஓவியத்தை நமக்கென படைத்திருக்கிறார் கல்கி.

அரசர் சுந்தர சோழருக்கு மூன்று வாரிசுகள். மூத்தவர் ஆதித்த கரிகாலர். பட்டத்து இள‌வரசர். மிகவும் இளம் வயதிலேயே போர்க்களம் புகுந்து வீரசாகசங்கள் புரிந்து பாண்டிய மன்னனை போரில் வீழ்த்தி அவன் சிரசைக் கொய்தவர். வடதிசை மாதண்டநாயகராக பொறுப்பேற்று, காஞ்சியில் வீற்றிருந்தவர். மாவீரரான இவர் அழகிய தோற்றம் கொன்டவர்.  பேரழகி நந்தினியின் மீது அன்பு பூண்டு அது நிறைவேறாத பட்சத்தில் திருமணத்தையே வெறுத்து ஒதுக்கி வந்தவர். இவர் தமது தந்தை மீது ஆழ்ந்த அன்பு கொன்டு அவருக்காக காஞ்சியில் பொன் மாளிகை எழுப்பியவர். தமது உடன்பிறப்புகள் மீது நிறைந்த அன்பு பூண்டவர் என்பதை அவர் கதாபாத்திரம் நமக்கு உண‌ர்த்துகிறது.

இரண்டாவது மகள் பேரழகும், பேறறிவும் வாய்க்க‌ப் பெற்ற குந்தவை தேவியார். பொன்னியின் செல்வர் மீது மிகுந்த அன்பு கொன்டவர். அவரை வளர்க்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொன்டவர். இவர் தனது மனங்கவர்ந்த மணாள‌னாக நமது கதாநாயகன் வந்தியத்தேவனை மனதில் வரித்துக்கொள்கிறார்.

அரசரின் மூன்றாவது புதல்வர் அருள்மொழி எனும் பொன்னியின் செல்வர், இப்புதினத்திற்கு பெயர் தந்தவர். குழந்தைப்பருவத்தில் பொன்னி நதியில் வீழந்து காப்பாற்றப்பட்டவர். அதனால் பொன்னியின் செல்வர் என சிறப்பித்து அழைக்கப்படுபவர். அன்பு, அழகு, அறிவு, ஆற்றல், வீரம், விவேகம்  ஆகிய அனைத்து சிறப்பியல்புகளும் ஒருங்கே அமையப்பெற்றவர். யானைகளின் பாக்ஷை அறிந்து அவற்றை வழி நடத்தும் திறமையும் கைவரப்பெற்ற‌வர். குடிமக்கள் அனைவராலும் மிகவும் விரும்பிப் போற்றப்படும் இள‌வரசர். பின்னாளில் மகோன்னதம் மிக்க மன்னராக "இராஜராஜசோழன்" என பெரும்புகழ் பெற்றவர். இப்புதினம் எழுதப்பட்ட தருண‌த்தில் அவர் இலங்கைக்கு போர் புரிய சென்றிருக்கிறார். குந்தவையின் நெருங்கிய தோழியாக வரும் வானதி தேவி இவர் மனதில் இடம் பிடித்துக்கொள்கிறார்.



இக்கதையின் நாயகன் வல்லவரையன் வந்தியத்தேவன். இவன்  தொன்மைமிக்க வாணர் குல வழித்தோனறலாவான். தமது நாடு சோழப்பேரரசுக்கு கட்டுப்பட்டுவிட்ட நிலையில் வல்லவரையன் ஆதித்த கரிகாலரிடம் ஒற்றராக பணிபுரிகிறான். வந்தியத்தேவனுக்கு வீரம், அழகு, அன்பு ஆகியவை நிறைந்திருப்பினும் எந்தவொரு காரியத்திலும் ஆழம் அறியாமல் காலைவிடும் இயல்பும் அவசரபுத்தியும் கூடவே அமைந்துள்ள‌ன. இதனால் வந்தியத்தேவன் பல்வேறு இன்னல்களுக்கு ஆளாகிறான். கந்தமாரனைக் கொல்ல முயன்றான் எனவும், பொன்னியின் செல்வரைக் கொன்றான் எனவும், ஆதித்த கரிகாலரைக் கொன்றான் எனவும் பல சமயங்களில் பல அபவாதங்களில் சிக்கிக்கொள்கிறான், இருந்தாலும் தமது வீரத்தாலும் விடா முயற்சியாலும், அரச விசுவாசிகளின் ஆதரவாலும், குந்தவையின் அன்பாலும் எல்லாப் பழிகளையும் களைவதில் வெற்றிகொள்கிறான் இறுதியில் வந்தியத்தேவன்  வாழ்க்கையிலும், காதலிலும் வெற்றி வாகை சூடுகிறான். தமது வீரத்தால் பல சாகசங்கள் நிகழ்த்தும் வந்தியத்தேவனுக்கு ஆதரவாக அரச விசுவாசி மந்திரி அநிருத்தரின் ஒற்றன் ஆழ்வார்க்கடியான், பூங்குழழி மற்றும் சேந்தன் அமுதன் ஆகியோர் பேருதவிகள் புரிகின்றனர்.

ஆரம்பத்தில் வந்தியத்தேவன் மூலம் ஆதித்த கரிகாலர் தமது தந்தைக்கும் தங்கைக்கும் ஓலை அனுப்புகிறார். சோழநாட்டின் தலைநகராகிய பழையாரை நகரை நோக்கி வந்தியத்தேவனின் பயணம் துவங்குகிறது   வழியில் வந்தியத்தேவன் தமது நண்பனான கடம்பூர் இளவர‌சன் கந்தமாறன் அரண்மனையில் இரவு தங்குகிறான். அங்கே ஆடிப்பெருக்கு திருவிழா கோலாகலமாகக் கொன்டாடப்ப‌ட்டு, பல சிற்றரசர்களும் கடம்பூருக்கு வருகை மேற்கொன்டுள்ளனர். அன்றிரவு அங்கே மன்னரின் மறைவுக்குப் பின்னர் ஆதித்த கரிகாலரை ஆட்சியில் அமர்த்தாமல், அவருக்கு சிற்றப்பனாகிய மதுராந்தகத்தேவருக்கு மகுடம் சூட்ட சதியாலோசனை நடைபெறுகிறது. அதை முன்னின்று நடத்துபவர் சிற்றரசர்களின் தலைவரும் சோழ ராஜ்யத்தில் தனாதிகாரி எனும் மிகப்பெரிய பொறுப்பையும் வகிக்கும் மாவீரர் பழுவேட்டரையர் ஆவார். இவர் மதுராந்தகருக்கு பெரிய மாமனாரும் ஆவார். இவரின் விசுவாசம் குன்றுவதற்குக் காரணம் இவர் தமது முதிய பிராயத்தில் மணமுடித்துக்கொன்ட நந்தினி எனும் மாயமோகினியே.

நந்தினி முதலில் ஆதித்த கரிகாலனை விரும்பி தமது ஆசை நிறைவேறாத பட்சத்தில் பாண்டிய மன்னனை மணந்து கொள்ள விழைகிறாள். எனினும் ஆதித்த கரிகாலனால் பாண்டிய மன்னன் வீழ்த்தப்பட்டு மரணத்தைத் தழுவியதால் சோழவம்சத்தை கருவறுக்கப் புற‌ப்படுகிறாள். இவளுக்கு மறைந்த பாண்டிய மன்னனின் விசுவாசிகள் "ஆபத்துதவிகள்" எனும் பெயரில் பணியாற்றுகின்றனர். இவள் காண்போரை மயக்கும் பேரழகி, இவள் மோகவலையில் சிக்கி இவள் சொன்னபடியெல்லாம் தலையாட்டுகிறார் பெருவீரரான பழுவேட்டரையர்.இவர் மட்டுமன்றி கந்தமாறன், பார்த்திபேந்திரன் போன்ற மாவீரர்களும் இவளுக்கு கட்டுப்பட்டுவிடுகின்றனர்.

அரசாட்சியைக் கைப்பற்ற உள் நாட்டில் நிகழும் சதிகள், கூடவே பாண்டிய நாட்டின் வெளி நாட்டு சதிகள். இதனால் சோழ அரசும், அரச வாரிசுகளும்
எதிர்கொன்ட‌ எண்ணற்ற பிரச்சனைகள் இப்புதினத்தில் பகிரப்பட்டுள்ளன‌.

வந்தியத்தேவன் தாம் அறிந்துகொன்ட சதித்திட்டத்தை அரசரிடமும், இள‌வரசி குந்தவையிடமும் தெரிவிக்க‌ முயல்கிறான். அரசர் அவன் கூற்றை சட்டை செய்யவில்லை. மேலும் அவன் த‌ன் தோழன் கடம்பூர் இள‌வரசன் கந்தமாறனை கொல்ல முயற்சி செய்தான் எனும் வீண்பழியும் அவன்மேல் சுமத்தப்படுகிறது. எனினும் மதிநுட்பம் வாய்ந்த குந்தவை தமது சகோதரர்களுக்கு நேரவிருக்கும் அபாயத்தை உண‌ர்ந்து, அவர்களை காப்பாற்ற பாடுபடுகிறாள். இள‌வரசி குந்தவை வந்தியத்தேவன் மீது கொன்ட நம்பிக்கையால் பொன்னியின் செல்வனைக் காப்பாற்ற இலங்கைக்கு வந்தியத்தேவனையே அனுப்புகிறாள்.

இலங்கை செல்லும் முயற்சியில் வந்தியத்தேவனுக்கு பூங்குழழி எனும் அற்புதமான படகோட்டிப் பெண் தோழியாகிறாள், "சமுத்திரக்குமாரி" என
பொன்னியின் செல்வரால் புகழப்பட்ட இக்காரிகை வந்தியத்தேவனுடன் இணைந்து பல சாகசங்கள் புரிந்து நமது மனங்களில் நீங்கா இடம்பிடிக்கிறார். இவரின் மாமன் சேந்தன் அமுதனும், அத்தை ஊமை ராணி எனும் மந்தாகினி தேவியும் சோழ அரசைக் காப்பாற்ற பெரிதும் உதவுகின்ற‌னர். இதில் பல முறை பொன்னியின் செல்வனைக் காப்பாற்றிய ஊமை ராணி இறுதியில் தமது உயிரைக்கொடுத்து மன்னர் பராந்தக சுந்தர சோழரை பாண்டிய ஆபத்துதவிகளின் கொலை முயற்சியிலிருந்து காப்பாற்றி உயிர்த்தியாகம் செய்கிறார்.

இலங்கையில் பொன்னியின் செல்வரின் நெருங்கிய நண்பராகிவிடுகிறான் வந்தியத்தேவன். இல‌ங்கையிலிருந்து திரும்பும் வழியில் மீண்டும் இள‌வரசர் அருள்மொழி பிரச்சனையில் சிக்கிக்கொன்ட வந்தியத்தேவனை காப்பாற்ற கடலில் மூழ்கி சுரம் கண்டு புத்த பிட்சுக்களின் பாதுகாப்பில் யாருமறியாமல் விடப்படுகிறார். அவரைக் கொன்றார் எனும் பழியும் வந்தியத்தேவனை வந்தடைகிறது.

அதிலும் மீண்டு, ஆதித்த கரிகாலனை கடம்பூருக்கு வரவழைத்து தீர்த்துக்கட்டும் சதிவலை பின்னப்படுவதை அறிந்து அதிலிருந்து ஆதித்தனைக் தடுத்துக் காப்பாற்ற வந்தியத்தேவனை ஏவுகிறாள் குந்தவை. எவ்வளவோ முயன்றும் வந்தியத்தேவனால் ஆதித்தனைக் காப்பாற்ற இயலாமல் போய், ஆதித்தன் கொலை செய்யப்பட்டு விடுகிறான். அந்தப் பழியும் வந்தியத்தேவன் தலையில் வீழ்கிறது. ஈடிணையற்ற பேரிழப்பான ஆதித்த கரிகாலன் மறைவை "விண்ணுலகுக்குச் செல்ல வேண்டும் எனும் ஆசையால் ஆதித்தன் மறைந்தான்"  என திருவாலங்காட்டுச் செப்பேடுகள் பதிவு செய்துள்ளன. இயற்கையின் குறியீடாக தூமகேதுவின் தோற்றமும் மறைவும் ஆதித்தனின் மறைவுக்கு கட்டியங்கூறுவதாய் அமைகிறது. இதற்குக் காரணமானவர்கள் பின்னாளில் பொன்னியின் செல்வரால் அடையாள‌ங்கண்டு தண்டிக்கப்பட்டனர் என வரலாறு பகர்கிற‌து.

இதற்கிடையில் கரிகாலன் மரணம் தொட்டு, பழுவேட்டரையர் மனந்திருந்தி அப்பழியைத்தாமே ஏற்று உயிர் துறக்கிறார். அவரின் மனைவியாக வந்த நந்தினி தாம் மேற்கொன்ட சபதம் ஜெயித்த மகிழ்சியில் பழுவேட்டரையரை விட்டுப் பிரிந்து போய் விடுகிறாள். இவள் ஊமை ராணிக்கும் பாண்டிய மன்னனுக்கும் பிறந்தவள் என்பதை பின்னாளில் தெரிந்து கொள்கிறாள். மேலும் வாரிசு போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மதுராந்தகரும் உண்மையில் இவளின் சகோதரனே. இந்த உண்மையை அறிந்து பாண்டிய ஆபத்துவிகளுடன் போய் இணைந்து விடுகிறான்.

இறைவனின் திருத்தொன்டில் ஆழ்ந்திருக்கும் உண்மையான மதுராந்தகர் பின்னர் வெளிப்படுகிறார். ஆனால் அவர் அரசு ஏற்க மறுக்கிறார்.

இப்புதினத்தின் முத்தாய்ப்பாக பொன்னியின் செல்வர் நோயிலிருந்து மீண்டு நாடு திரும்புகிறார். தாமே அரச பொறுப்பை ஏற்பதாகக்கூறி அதற்கான ஏற்பாடுகளை மேற்கொள்ளச் செய்கிறார். எனினும் இறுதியில் யாராலும் இயலாத மாபெரும் தியாகத்தைச் செய்து நம் மனதை முழுதாய் ஆட்கொன்டு விடுகிறார். ஆம் அவர் தமது அரச பதவியை உண்மையான மதுராந்தகருக்குத் தாரை வார்த்து அவரை அரசராக்கிவிடுகிறார்.அத்துடன் இப்புதினம் நிறைவை நாடுகிறது.

பின்னர் 15 ஆண்டுகள் கழித்து அதே பொன்னியின் செல்வர் "முதலாம் இராஜராஜன்" எனும் பெயருடன் அரசு கட்டிலில் அமர்ந்து செயற்கரிய சாதனைகள் செய்து வரலாற்றில் தடம் பதித்தவை, கல்வெட்டுகளில் இடம் பெற்றவை, இன்று உலகப் பாரம்பரியச் சின்ன‌மாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட தஞ்சைப் பெரிய கோவிலை நிர்மாணித்தது யாவும் பொன்னேட்டில் பொறிக்கப்பட வேண்டிய உன்ன‌தங்கள்....!

நமது கதாநாயகன் வந்தியத்தேவன் பின்னாளில் குந்தவை தேவியை மணந்து மிகவும் மரியாதைகுரியவராகத் திகழ்கிறார்.

இப்புதினத்தில் ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரை உலா வரும் ஒரு கதாபாத்திரமே மதுராந்தகர். அவர் யார் என்பதை நாம் இங்கே தெரிவிக்கவில்லை. நமது நோக்கம் படித்ததை பகிர்வது மட்டுமல்ல, இப்புதினத்தை இன்னும்  படிக்காதவர்களை படிக்கத் தூண்டுவதும் ஆதலால், முழுதும் சொல்லிவிட்டால் சுவாரசியம் இல்லாமல் போய்விடும். புதிதாக படிப்பவர்களுக்கு ஒரு சஸ்பென்ஸாக அமையட்டுமே எனும் பரந்த நோக்கில் அவர் பெயர் இங்கே மறைக்கப்பட்டு விட்டது. :)


 
பொன்னியின் செல்வன் எனும் இந்த மாபெரும் புதினத்தை நமக்கு ஆக்கித்தந்த எழுத்துலக மேதை கல்கி அவர்களைப் பற்றி சில விடயங்கள் பகிராவிட்டால் இப்பதிவு நிறைவை நாடாது.

த‌ஞ்சை மாவட்டம் மயிலாடுதுறையை அடுத்த புத்தமங்கலம் எனும் ஊரில் 9 செப்டம்பர் 1899 ஆம் ஆண்டு திரு ராமசாமி அய்யருக்கும், திருமதி தையல் நாயகி அம்மையாருக்கும் பிறந்த ரா.கிருக்ஷ்ணமூர்த்தி எனும் கல்கி அவர்கள்  "நவசக்தி", "விமோசனம்", "ஆனந்த விகடன்" ஆகிய பத்திரிக்கைகளில் தமது எழுத்துப்பயணத்தைத் துவங்கி மிகச் சிறந்த எழுத்தாளராக பீடுநடை போட்டவர்.

இவர் "கல்கி" எனும் சொந்தப் பத்திரிக்கை ஆரம்பித்து தமிழின் முதல் சரித்திர நாவலான "பார்த்திபன் கனவு" புதினத்தை எழுதினார். தொடர்ந்து அவருக்கு ஈடிணையற்ற புகழை ஈட்டித்தந்த "சிவகாமியின் சபதம்", அவருக்கு சாகித்திய அகாதமி விருதைப் பெற்றுத் தந்த சமூக நாவலான "அலை ஓசை" தொடர்ந்து "பொன்னியின் செல்வன்" என ஏற‌க்குறைய 30 ஆண்டுகாலம் தமது பேனாவின் துணைகொன்டு இலக்கிய உலகின் முடிசூடா மன்னராக கோலோச்சியவர் ஆவார்.

த‌மது எழுத்தாற்றலால் எண்ணற்ற வாசகர்களின் இதயத்தில் சிம்மாசனமிட்டு அமர்ந்திருந்த பேனா மன்னர் கல்கி அவர்கள் 1954 டிசம்பர் 5ம் திகதி தமது 55ம் பிராயத்தில் தாம் எழுதிக்கொன்டிருந்த "அமரதாரா" எனும் தொடர் கதையை முடிக்காமலேயே இறைவனடி எய்தினார்.(அவரது புதல்வி ஆனந்தி கல்கியின் குறிப்புகளின் துணைகொன்டு அத்தொடர்கதையை முடித்தார்)

கல்கியைப் பெருமைப்படுத்தும் வகையில் "கல்கி நூற்றாண்டு விழா" 9.9.1999 வரை ஓராண்டு காலம் கொண்டாடப்பட்டது. கல்கியின் உருவம் தாங்கிய தபால் தலை வெளியிடப்பட்டது. கல்கி வசித்த அடையாறு காந்தி நகர் தெருவுக்கு அவர் பெயர் சூட்டப்பட்டது. இன்று இவருடைய படைப்புகள் அனைவரும் படித்து இன்புறும் வகையில் நாட்டுடமை ஆக்கப்பட்டுவிட்டன‌. காலத்தில் அழியாத காவியம் பல‌ தந்த மாபெரும் எழுத்து மன்னர் கல்கி அவர்களை வண‌ங்கி விடைபெறுவோம்.























Tuesday, July 14, 2015

முல்லை (10)

தளிர்க்கொடியாய் நடையிழந்து தவித்தது ஒன்று..
அதன் துணைக்கு வந்து துயர் துடைக்க நின்றது ஒன்று..
இதற்கிதுதான் என்று முன்பு யார் நினைத்தது ?
பழி இங்கு வந்து முடியுமென்றால் யார் தடுப்பது ? 
                                                                                                      உடுமலை நாராயணகவி

சந்திரா, ஆத்திரமும், அவமானமும் சூழ வீட்டிற்குள் ஓடினாள் ! முல்லை அவளுக்குக் கொடுத்த அடிகளைவிட, சங்கரிடம் தன்னைப்பற்றி புகார் கூற‌ப்போகிறேன் என மிரட்டல் வேறு விடுத்திருக்கிறாளே ? அது அவளுக்கு அடிவயிற்றில் புளியைக் கரைத்தது. கண‌ நேரத்தில் தான் உண‌ர்ச்சிவசப்பட்டு தன் மாமியாரைத் தாக்கியது எத்தனை பாதகமான பின்விளைவுகளைக் கொன்டுவந்துவிட்டது ?

சங்கருக்குத் தன் தாயிடம் பிரேமை அதிகம் என்பது அவள் அறிந்ததே, அது இப்போது நினைவுக்கு வந்து நெஞ்சை அழுத்தியது. இல்லையென்றால் கண‌வனை கைக்குள் போட்டுக்கொன்டு   அவள் ஆரம்பத்திலேயே கண்ணம்மாவை அந்தக் குடும்பத்திலிருது  அப்புறப்படுத்தியிருப்பாள்.

சந்திராவின் மனது அலைபாய்ந்தது. நடந்த‌தை நினைத்துப் பயனில்லை, இனி நடப்பதை மட்டுமே நினைக்க வேண்டும், ஏதாவதொரு பூதாகர‌மான பிரச்சனையை கிள‌ப்பிவிட்டு சங்கரின் அன்பையும் அநுதாபத்தையும் தன் பக்கம் இழுக்க வேண்டும். அதுவே சரி, அதற்கு இப்பொழுது என்ன செய்யலாம் ? திடீரென்று சிந்தையில் பளிச்சிட்ட அந்தக் கொடூர எண்ணத்திற்கு செயல் வடிவம் கொடுக்கப் பரபரத்தன கைகள்.

வேகமாய் பின்கட்டுக்கு ஓடிச்சென்ற‌வள், அங்கிருந்த மண்ணென்ணெய் டின்னை கையில் எடுத்துக்கொன்டாள். குழந்தைகள் வீட்டிற்குள் இருக்க அதில் இளைய குழந்தை தூளியில் படுத்திருக்க எதையுமே கவனத்தில் கொள்ளாமல் திடுதிடுவென வீட்டிற்கு வெளியே ஓடினாள்.

அங்கே நடுவீதியில் நினறு, கன நேரத்தில் தன் உடலில் மண்ணெண்ணையை பாய்ச்சிக்கொன்டு தீயும் வைத்துக்கொன்டுவிட்டாள். அவளின் நோக்கம் வீதியிலுள்ளவர்களால் காப்பாற்றப்படவேண்டும் என்பது.
ஆனால் துரதிர்க்ஷ்டவசமாய் யாரும் அச்சமயம் அங்கிருக்கவில்லை, நெருப்போ நொடியில் அவளைப்பற்றிப் படர்ந்து அசுர வேகத்துடன் அவள் தேகத்தை பதம்பார்க்க ஆரம்பித்தது. வீசிய அந்திக்காற்றில் சுழலும் பெரு நெருப்பாய் மாறி விரைவில் அவள் உடல் பற்றி முழுதுமாய் எரித்தெடுத்தது, அவள் தேகம் தீய்ந்து, தலைமுடி கருகிய வாடை காற்றில் கலந்து வீசியது.

அச்சமயம் பார்த்து அனைவரும் வீட்டிற்குள் இருந்ததால் யாரும் அவளைத் தடுத்து நிறுத்த இயலவில்லை, அவளின் கோர அலரல் சத்தம் கேட்ட பின்னரே முல்லை உட்பட அனைவரும் ஓடிவந்து பார்க்கும் போது முக்கால்வாசி வெந்துபோய்தீக்காயங்களால் பாள‌ம் பாள‌மாய் வெடித்த தேகத்தோடும் , தீய்ந்த முகத்தோடும்  நெருப்பின் உக்கிரத்துக்குப் மேலும் ஈடுகொடுக்க வலுவின்றி கரிக்கட்டையாய் பூமியில் சரிந்தாள் சந்திரா !

அய்யோ ! என அலறிக்கொன்டு அவள் அருகில் முதலில் வந்தவள் முல்லைதான். அவளுடன் அண்டை அயலாரும் சேர்ந்து வாழையிலை

களால் அவளைப்போர்த்தி மருத்துவமனைக்கு அனுப்பி வைத்தனர். சந்திரா தீய்ந்து வீழ்ந்த இடம் போர்தீர்ந்த களம்போல் நெருப்பின் எச்சங்களைத் தாங்கி மெளனம் காத்தது.

சந்திரா தீயவள் என்பதில்லை, அவள் நல்ல பெண்மணியே, இளவயதில் பெற்றோரை இழந்தவளாயினும் தன்னை வள‌ர்த்து ஆதரித்தவர்களுக்கு மரியாதையாய் நடந்து தமது உண்மையான உழைப்பையும் தந்து அவர்களின் வியாபார வளர்ச்சிக்கு உதவி அவர்களின் அபிமானத்தைப் பெற்றவள். அழ‌கும், இள‌மையுமாய் ஒளிர்ந்த பருவத்தில்  மனதிற்கு உகந்தவனை மானசீகமாய் விரும்பி கரம்பிடித்தவள். அவனுடன் அன்பான வாழ்க்கையில் அழகான மூன்று மக்களை ஈன்று வளர்த்தவள். இத்தனை சிறப்புகளும் வாய்த்தவள் தன் கணவனுக்கு முல்லையை மண‌க்க முடிவெடுத்து தன்னை ஆரம்பத்தில் மறுதலித்தார் என்ற ஒரே ஒரு காரணத்திற்காக கண்ண‌ம்மாவை விக்ஷம்போல வெறுத்து ஒதுக்க ஆரம்பித்தாள். பாராமுகம் காட்டி உதாசீனப்படுத்தவும் தலைப்பட்டாள். வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் நோயால் முடங்கிவிட்ட அவரிடத்தில் வன்மம் காட்டினாள். தன் வினை தன்னைச் சுடுமல்லவா ? ஒருநாள் அது அவளையே அவள் எண்ண‌த்தின் வழியிலேயே சுட்டுப்பொசுக்கியது....! மரணம் கட்டிலுக்குப் பக்கத்தில் நின்று அவள் காலமுடிவை கண‌க்கிடத்துவங்கியது, உடலாலும், மனதாலும் அள‌விடமுடியாத ஆழ்ந்த  வேதனை தோய்ந்த இறுதிப்பயண‌த்திறுகு தயாராகிக்கொன்டிருந்தாள் சந்திரா...! :(










   
































  

Wednesday, July 1, 2015

முல்லை 9ம் பாகம்

என்னை விட்டு நான் போனேன் தன்னாலே 
கண்ணீருக்குள் மீன் ஆனேன் உன்னாலே 
பேச வழியே இல்லை மொழியே இல்லை தவியாய் நான் தவித்தேன் 
காதல் கனவில் உன்னை முழுதாய் காண பிறையாய் நான் இளைத்தேன்.....
                                                                                                                                       கபிலன்(கவிஞர்)                                   

சந்திரா ‍பூரண சந்திரனைப்போல் அழகானவள். எழுமிச்சை நிறமும், அளவான உயரமும், அள‌வெடுத்ததைப்போல் அமைந்த ‍அங்கங்களும் அவள் பேரழகி என்பதை சொல்லாமல் சொல்லின‌.

அழகான அவளின் பின்புலன் அத்தனை சிற‌ப்பாக அமைந்திருக்கவில்லை. சிறுவயதிலேயே தாய் தந்தையை இழந்து உற‌வினர் வீட்டில் அண்டியிருந்தாள். அவர்கள் சொந்தமாக உணவுக்கடை நடத்திவந்தனர். அழகான சந்திராவை கல்லாப்பெட்டியில் உட்காரவைத்துவிட்டனர். அவள் அழகு பலரை கவர்ந்ததால் கடையில் கூட்டம் பெருகியது. அவ்விடம் லாரி ஓட்டுனர்கள் நின்று இளைப்பாறிச் செல்லும் இடமும் என்பதால் சங்கரும் அந்த உணவுக்கடைக்கு வாடிக்கையாளனாகிப்போனான்.

கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்களில் பலர் அவளிடத்தில் ப‌ல்லிளித்து, ஜொள் வடித்து நிற்கையில். கண்ணியமாகவும் , மரியாதையாகவும் நடந்து கொன்ட சங்கரின் பால் சந்திராவின் கவனம் முழுதும் சென்றது. அவனுடைய லட்சணமான தோற்றமும், அழகிய சிரிப்பும் அவள் ஆசைக்கு மேலும் தூபம் இட்டன. வலிய அவனிடம் பேசி சிநேகம் வளர்த்துகொன்டாள். அழகான பெண் வலிய வந்து பேசினால் எந்த ஆணுக்குத்தான் பிடிக்காது ? அதிலும் சந்தணச்சிற்பம் போன்ற அழகிய பெண் மயில் தன்னிடம் ஆசை வார்த்தைகள் பேசினால் உறுதியான ஆண்  மனதும் சிறிது சலனமடையத்தானே செய்யும். சங்கரும், சந்திராவும் ஆகாய வீதியில் காதல் பறவைகளாய் உலா வரத் துவங்கினர்.

நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக அவர்கள் காதல் மலர்ந்து வள‌ர்ந்து வந்தது. சந்திராவின் குடும்பத்தினர் சங்கருக்கு அவளை மணமுடிக்க எந்தத் தடையும் விதிக்கவில்லை. அவர்கள் மகிழ்வுடன் அவனுக்கு அவளை மணமுடிக்க முன்வந்தனர். ஆனால் சங்கரின் நிலைதான் இக்கட்டாகிப்போனது...

கண்ணம்மாவை நினைத்து சங்கர் தயங்கினான். தன் தாய் முல்லையை தனக்கு மணமுடிக்கக் காத்திருக்கிறாள் என்பது அவனுக்கு பரிதவிப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆரம்ப முதற்கொன்டே கல்வி, தொழில் என அனைத்திலும் அவள் ஆசையில் மண்ணை வாரிப்போட்டவன் சங்கர், இப்போது தன் திருமணத்திலும் அம்மாவின் ஆசையை நிறைவேற்ற இயலவில்லை என்பது அவனுள் மனவருத்ததை விதைத்தது.

தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொன்டு, சந்திராவைப் பற்றி கண்ணம்மாவிடம் எடுத்துக் கூறினான். கண்ணம்மா ஆர்ப்பாட்டம் செய்து ஊரைக்கூட்டுவாள் , தன்னை திட்டுவாள், முல்லையையே மணமுடிக்க வற்புறுத்துவாள் என எதிர்பார்த்த சங்கருக்கு வியப்பளிக்கும் வகையில் பதிலேதும் கூறாமல் மெளனமாய் அமர்ந்திருந்தாள் கண்ணம்மா. அவர் அடைந்த உச்சக் கட்ட வேதனையில் மனம் மருத்து அவர் பதுமைபோல் காட்சியளித்தார். சம்மதம் என்ற ஒரு வார்த்தை மட்டும் தப்பித்தவறியும் அவர் வாயிலிருந்து உதிரவேயில்லை.

அதன் பின்னர் சங்கர் தன் தாயிடம் சரியாக பேசாமலும், வீட்டில் உண்ணாமலும் வேடிக்கை காட்டத்துவங்கினான். அவனுக்குத் தெரியும், தன் தாய் தன் மீது உயிரையே வைத்திருக்கிறாள் என்றும், நிச்சயம் தன் ஆசைக்கு பச்சைக்கொடி காட்டுவாள் என்றும். அவன் நினைத்தது நடந்தது. இறுதியில் சந்திராவை மருமகளாக ஏற்றுக்கொள்ள சம்மதித்தாள் கண்ணம்மா. முல்லையை தன் மருமகளாய் அடை முடியவில்லையே எனும் ஏக்கம் அவரை நோயாளியாக்கியது.

சங்கருக்கு தன் தாயின் சம்மதம் கிடைத்ததும், மிக்க மகிழ்வுடன் தடபுடலாக திருமண ஏற்பாடுகள் செய்து, ஒரு நல்ல நாளில் சந்திராவை தன் மனைவியாக்கிக் கொன்டான். அவன் திருமண‌த்தில் எல்லா வேலைகளையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொன்டு செய்தாள் முல்லை. அவளைப் பார்க்கும் போது வேதனையாக இருந்தது கண்ணம்மாவுக்கு.

திருமணம் முடிந்து, சங்கரும் சந்திராவும் தங்கள் இல்லரத்தை இனிதே துவங்கி மகிழ்வுடன் வாழ்ந்தனர். கால ஓட்டத்தில் அவர்களுக்கு மூன்று குழந்தைகள் பிற‌ந்தன.

சந்திரா, இப்பொழுதெல்லாம் ரொம்பவும் மாறிப்போய்விட்டாள். ஆதரவின்றி
உற‌வினர் வீட்டில் அண்டிய சந்திரா அல்ல இவள், நல்ல வசதிபடைத்த சங்கரின் மனைவியல்லவா, அதனால் அவள் மிகவும் தற்பெருமையும், அகங்காரமும் கொன்டு விள‌ங்கினாள். நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த தனது மாமியாரை அறவே அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை. கணவன் வீட்டிலிருக்கும் போது நல்லவளாகவும், அவன் வேலைக்குப் போய் விட்ட சமயங்களில் சீரியல்களே கதி எனவும் ஆனாள்....!

(இனி நாம் கடந்தகாலத்திலிருந்து விடைபெற்று நிகழ்காலத்திற்கு வருவோம்)

அப்படியான ஒரு நாளில்தான் சீரியலில் அவள் மூழ்கிக்கிடக்க, கண்ணம்மா பசியால் துடிக்க, அவளை துடைப்பத்தினால் தாக்கி முல்லையிடத்தில் செம்மையாக பூசை வாங்கினாள், ஆத்திரமும் அவமானமும் ஆர்ப்பரிக்க யாரும் செய்யத் துணியாத ஒரு செயலை செய்ய முடிவெடுத்தாள் அபாக்கியவதி சந்திரா......